Pierwsze malowanie - przygotowanie podłoża

gruntowanie ścian przed malowaniemOd tego, jak dobrze pomalujemy ściany po raz pierwszy, zależy nie tylko trwałość powłoki malarskiej, ale także to, ile pracy będziemy mieli kiedyś podczas remontu. Z tego powodu warto starannie przeprowadzić prace przygotowawcze oraz malarskie. Prawidłowe zagruntowanie lub malowanie podkładowe podłoża zapewni trwałość wymalowania, a odpowiednie nałożenie farb nawierzchniowych - dekoracyjnych - przyniesie oczekiwany efekt estetyczny.

Powierzchnia ścian i sufitów przeznaczonych do malowania powinna być zwarta, nośna, czysta i sucha. W nowym domu może się zdarzyć, że w trakcie montażu instalacji czy innych prac wykończeniowych uszkodzono ściany - gdzieś obtłuczono narożnik, w innym miejscu uderzono w gładź lub płytę gipsowo-kartonową i one popękały. Takich miejsc nie należy malować, dopóki nie przywróci się im prawidłowego stanu. Warto pamiętać, że do naprawy podłoża najlepiej wykorzystać ten sam materiał, z którego wykonano ścianę czy sufit. Dzięki temu później uzyskamy jednolity efekt malowania.

Z powierzchni ścian i sufitów trzeba usunąć pył, kurz i inne zabrudzenia, które powstają podczas prac budowlanych. Jeśli w budynku robiono na przykład zabudowę z płyt gipsowo-kartonowych, które są szpachlowane, a potem szlifowane, w pomieszczeniach na pewno jest dużo pyłu. Należy go usunąć ze ścian. Wszelkie zabrudzenia znacząco ograniczają przyczepność nakładanych farb, a tym samym trwałość powłoki.

Przed malowaniem podłoże powinno być suche. Dlatego nie możemy rozpocząć wykańczania wnętrz od razu po tynkowaniu ścian. Tradycyjne tynki cementowo-wapienne schną mniej więcej cztery tygodnie, gipsowe - minimum półtora tygodnia, gładź gipsowa - co najmniej sześć godzin (warstwa grubości 2 mm). Modne teraz ściany z surowego betonu, także fakturowanego, powinny schnąć minimum osiem tygodni (przy grubości betonu do 6 cm).

Wielu inwestorów buduje ściany działowe z cegieł lub bloczków z różnych materiałów, na przykład betonu komórkowego, silikatów, keramzytobetonu. Je także można pomalować. Ale można to zrobić dopiero po wyschnięciu materiału wiążącego cegły lub bloczki - według zaleceń producenta.

Do malowania farbami dyspersyjnymi do wnętrz nadają się nawet płyty wiórowe, na przykład OSB czy MFP. Można to zrobić bezpośrednio po ich montażu. Należy pamiętać, że rzeczywisty czas schnięcia różnych podłoży zależy od ich grubości oraz temperatury i wilgotności powietrza w pomieszczeniu.

Gruntowanie i malowanie podkładowe nowych podłoży to bardzo ważny etap prac malarskich, gdyż w dużej mierze od niego zależy trwałość wykonywanej powłoki. To one mają połączyć warstwę farby dekoracyjnej ze ścianą. Stosuje się do tego grunty (preparaty gruntujące) lub farby podkładowe (nazywane również farbami gruntującymi). Do przygotowania podłoża można też wykorzystać rozcieńczoną farbę dekoracyjną, którą będziemy wykańczać ściany. Grunty są przeznaczone na podłoża pyliste, chłonne, nasiąkliwe, porowate. Są to na przykład gładzie i tynki gipsowe, płyty gipsowo-kartonowe, niestabilne tynki cementowo-wapienne. Grunty powinny wejść głęboko w strukturę podłoża.

Podkłady należy stosować na podłożach, które są niechłonne, trudne do zwilżenia. Farba podkładowa nie wnika głęboko, lecz tworzy powłokę na wierzchu. Nakłada się ją na podłoża gładkie i połyskliwe, mocne, twarde i zwarte, a także niejednolite bądź o intensywnym kolorze. Są to na przykład tynki cementowo-wapienne, beton, cegły i bloczki z różnego materiału, płyty wiórowe.

W standardowych przypadkach najczęściej nanosi się jedną warstwę danego preparatu - albo gruntu, albo podkładu, albo rozcieńczonej farby. Do nakładania preparatów gruntujących najlepiej używać wałków z krótkim runem - 2-8 mm, natomiast do farb podkładowych - o długości runa 8-26 mm.

W niestandardowych sytuacjach zaleca się tak zwane systemowe gruntowanie, w którym jednocześnie wykorzystuje się preparat gruntujący i farbę podkładową. To dotyczy podłoży, które wykazują cechy typowe zarówno do stosowania gruntów, jak i farb podkładowych, a dodatkowo mają:

• różną barwę lub odcień powierzchni;

• różną strukturę powierzchni.

Przykładem takiego podłoża jest ściana wykończona różnymi materiałami albo produktami nałożonymi w odmienny sposób, na przykład przygotowany we własnym zakresie tynk cementowo-wapienny obok tynku maszynowego albo gładzie gipsowe różnych producentów tworzące na powierzchni inną strukturę. W obu przypadkach preparat gruntujący wzmacnia podłoże, między innymi przez wyeliminowanie pylistości i wyrównanie jego chłonności. Farba podkładowa w pierwszym przypadku ma za zadanie ujednolicić barwę lub odcień podłoża, a w drugim - wyrównać strukturę powierzchni.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

All Rights reserved FPHU JANEX 2011